AVRO-2020-nin seçmə mərhələsində Macarıstanla səfərdə qarşılaşan milli komandamız 0:1 hesabı ilə məğlub oldu.
Qarşılaşmaya damğa vuran məqam isə komandanızın oyunun əsas vaxtına əlavə edilmiş dəqiqələrdə vurduğu təmiz qolun hesaba alınmaması idi.
Belə ki, standart vəziyyət zamanı macar qapıçıdan dönən topu qarnı ilə qapıdan keçirən Bəhlul Mustafazadənin qol sevinci bir neçə saniyə çəkdi, çünki epizodu düzgün rakursdan görməyən, və ya görmək istəməyən hakim vəziyyəti əllə oyun kimi qiymətləndirib, qolu qeyd etmədi.
Düşünürəm ki, məsələ ilə tanışlıq üçün bu qədər intro yetər.
Yazının bundan sonrakı inkişafını üç istiqamətdə aparmağa çalışacam.
1. Əvvəlcə gəlin, düşünək, bu qol hesaba alınsaydı, bizə nə qazandıracaqdı?
– Çox böyük ehtimalla bir xal. Çünki matçın sonuna az qalmışdı və meydan sahiblərinin ruh düşkünlüyü, fiziki yorğunluğu fonunda növbəti qolu vuracağı inandırıcı deyildi.
– Millidə yenicə özünə yer edən gənc və istedadlı oyunçu Bəhlul Mustafazadə qol hesabını açmış olacaqdı ki, sonrakı karyerasında özgüvən baxımından təsiredici qüvvəyə malik faktdır.
– Azərbaycan millisinin Macarıstanla oyunlarındakı uğursuz seriyanın sonu olacaqdı ki, bu qarşılaşma da daxil olmaqla 6 dəfə üz-üzə gəldiyimiz macarlara bütün görüşlərdə uduzmuşuq.
– Seçmə mərhələnin nəticəsi və millimizin qrupdan çıxması üçün 1 xal həlledici olmasa da, bu epizodik uğur hazırkı AFFA rəhbərliyinin əlində “kozır”a çevriləcəkdi və onların fəaliyyətini tənqid edənlərə qarşı bir müddət müdafiə arqumenti kimi istifadə ediləcəkdi. Hərçənd qolun hesaba alınmamış olmasından da, istənilən halda əks arqument kimi yararlanmaq olar. Biz oynayırıq, hakimlər imkan vermir, misalı…
2. Bu, beynəlxalq oyunlar zamanı Azərbaycan komandalarına qarşı ilk belə haldırmı? Əlbəttə ki, xeyr.
Zaman-zaman oyun daxilində bəzi epizodlarda hakimlər qərar haqlarını rəqiblərimizin xeyrinə istifadə etsələr də, bu cür kobud şəkildə haqqımızı pozulması ikinci dəfə baş verir.
Yəqin ki, futbol azarkeşləri yaxın keçmişdə Bakıda baş tutmuş “Qarabağ” – “İnter” (Milan) görüşünü və son dəqiqələrdə ağdamlıların təmiz qolunun hesaba alınmamasını yaxşı xatırlayırlar. Onda vəziyyət indikindən daha dramatik, həmin sayılmayan qol isə daha həlledici rola malik idi. Çünki evdə əldə edilən bir xal “Qarabağ”ı ilk dəfə Avroliqanın qrupundan növbəti mərhələyə çıxaracaqdı. Ancaq zalım hakimlər oyundankənar vəziyyət iddiası ilə qaydalar çərçivəsində vurulmuş qolu hesaba almayaraq həm ümidlərimizi, həm də perspektivlərimizi məhv etmişdilər.
3. Bəs yaxşı, bu kimi hallarla mübarizə aparmaq, mümkün haqsızlıqlardan xilas olmaq üçün nə etmək lazımdır?
Birinci növbədə etiraz etmək. Futbol da cəmiyyətin digər sahələri kimidir. Sənə qarşı edilə haqsızlığa səs çıxarmasan, davamlı şəkildə əziləcəksən. Loru dildə desək, ağlamayana pəpə yoxdur!
“Qarabağ”la bağlı vəziyyətdə istər klub özü, istərsə də AFFA gərəkli rəsmi etirazları etdilər, müəyyən qədər rəsmi və qeyri-rəsmi vasitələrlə haqlarını aradılar. Bundan “Qarabağ”ın adının, təmsil etdiyi regionun və bu adın Azərbaycanın beynəlxalq siyasətində hansı önəmə sahib olmasının təsiri də var idi əlbəttə ki.
Doğrudur, etirazlar yekunda nəticəni dəyişmədi. Sözügedən görüşün hakimləri bir neçə oyunluq cəzalandırıldı, vəssalam. Amma bununla belə Avropa futbol elitasında sözümüz dinlənildi, haqqımızda danışıldı və sonrakı proseslər üçün təkan oldu.
Bir haşiyə çıxım, Türkiyə futbolunda bu prosesə “algı operasyonu” deyirlər. Yəni “təəssürat əməliyyatı”.
Hazırda Türkiyə Super Liqasında bu metod xüsusilə də böyük klublar tərəfindən geniş istifadə edilir.
Haqsızlığa məruz qalan və ya qaldığını düşünən komanda bir həftə, bəzən həftələrlə gündəm yaradır, süni ajiotaj çıxardır, mətbuat, sosial şəbəkələr, azarkeşlər və digər rıçaqlar vasitəsilə üst quruma təzyiq edir.
Sonrakı periodda hansısa bir mübahisəli məqamda artıq qərar onların xeyrinə verilir. Bunu həm “sus payı”, həm “kompensasiya”, həm də “haqq” kimi qəbul etmək olar.
Son günlər belə məşhur hadisələrdən birində “Fənərbaxça” klubu “Alanyaspor”la oyundakı bir epizodla bağlı Türkiyə Futbol Federasiyasına (TFF) “kural hatası” iddiası ilə şikayət edib, oyunun nəticəsinin ləğv olunmasını və müəyyən dəqiqədən etibarən yenidən keçirilməsini tələb etdi.
Təbii ki, TFF bu iddianı qəbul etmədi. Əks halda öz hakimini ayağa vermiş olacaqdı ki, bu da federasiya adına heç də xoş fakt deyil.
Amma Fənərbaxça rəhbərliyi növbəti dəfə bir üst quruma apellyasiya şikayəti vermək fikrindədir.
Əslində prezident Ali Koç da, digər klub rəsmiləri də yekunda onların xeyrinə qərar çıxmayacağını bilirlər, amma əsas məsələ idarəedici qurumlar üzərində təzyiq yaratmaq, yuxarıda da dediyim kimi, növbəti mübahisəli epizodlarda potensial üstünlük qazanmaqdır.
İndi isə növbə bizimdir. Əlimizdə faktımız, video görüntülər var. Hakim özü oyundan sonra səhvini etiraf edib və üzr istəyib. Qalır bunları UEFA-da bərk şəkildə lazımi ünvanlara “qışqırmaq” və haqqımızı tələb etmək.
Qitə futbol qurumunun rəhbərliyi ilə arası əla olan AFFA prezidenti Rövnəq Abdullayev və baş katib Elxan Məmmədov üçün bu, o qədər də çətin olmamlıdır.
Yekunda nəticə dəyişməyəcək, amma növbəti oxşar hallar üçün zəmin yaratmaq olar.
Ağlamayana pəpə yoxdu axı…
